Расстраляны Уладзімер Пракулевіч
Пракулевіч Уладзімер Міхайлаў (1887-1938), беларускі нацыянальны дзяяч. Ураджэнец в.Красналукі Барысаўскага павету. Скончыў Смаленскую гімназію і юрыдычны факультэт Маскоўскага ўнівэрсытэту (1912). Падчас першае расейскае рэвалюцыі ўдзельнічаў у працы сацыял-дэмакратычных гурткоў (РСДРП і Бунду). Да Першае сусьветнае вайны працаваў у Менскай казённай палаце, з 1914 г. - у Менскім акруговым судзе. 3 пачаткам вайны эвакуяваўся ў Маскву, пазьней - рахункавод у структуры Ўсерасейскага камітэту земскіх і гарадзкіх саюзаў па забесьпячэньні войска.
![]() |
| Уладзімер Пракулевіч. Фота з судовай справы. 1930 г. |
Зь ліпеня 1917 г. зноў у Менску на судовых пасадах. У 1918 г. абраны старшынём Слуцкага зьезду міравых судзьдзяў. 3 прыходам бальшавікоў працаваў міравым судзьдзём у м. Вызна, прыхільнік БПСР. 3 узнаўленьнем савецкае ўлады ў ліпені 1920 г. на пасадзе судзьдзі ў Слуцку. На зьезьдзе Случчыны абраны старшынём Беларускае рады Случчыны. 3 1921 г. у Вільні, у складзе Віленскага Белнацкаму, сябар Загранічнага бюро БПСР. У 1922 г. у ліку "33-х" высланы польскімі ўладамі ў Літву; у 1923 г. у Коўне кааптаваны ў склад ураду БНР на чале з А.Цьвікевічам на пасаду дзяржаўнага сакратара. 3 канца 1923 г. у Празе-Чэскай, удзельнічае ў нацыянальных арганізацыях беларускай эміграцыі. Удзельнік 2-е Бэрлінскае беларускае палітычнае канфэрэнцыі, падпісаўся пад рэзалюцыяй пра ліквідацыю ўраду БНР. 3 траўня 1926 г. у Савецкай Беларусі, працаваў у Дзяржаўнай бібліятэцы БССР. 19 ліпеня 1930 г. арыштаваны ГПУ па "справе СВБ" і на 5 гадоў высланы ў Сьвярдлоўск (Екацярынбург). 9 верасьня 1938 г. зноў арыштаваны "як удзельнік контаррэвалюцыйнай арганізацыі, што працавала на карысьць адной з замежных дзяржаваў", асуджаны на расстрэл. Рэабілітаваны па першым выраку ў чэрвені 1988 г., па другім - у красавіку 1989 г
Жыве Беларусь
Дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай, кампазітар, удзельнік паўстання 1794 года…
Пасьля 6 тыдняў супрацьстаяння падпісаны мірны дагавор паміж Рэччу Паспалітай і Турэччынай…
Гісторыя - настаўніца жыцьця
Historia magistra vitae
(Марк Тулій)
Што ёсць гісторыя, як не байка, у якую дамовіліся паверыць
(Напалеон Банапарт)
